Çiyayê Reş (Erek)

209

Dilê min ê perîşan, îro dîsa seher avêt,

Roj  derket li ser Çiyayê Reş

Zarok dîsa derketin li ser rêyan

Dîsa ez temaşeyê te dikim Çiyayê Reş!

Çiyayê Reş! Tu jî şibî min tenê serê xwe yî?

Di dilê te de jî kesera yarê heye ma?

Serê te jî wekî min ewrî dibe ji xeman?

Çiyayê Reş! Rengê payîzê li rûye te xuya dibe, çima?

Ma tu jî ji yara xwe dûr ketiyî?

Îro dîsa te dinêrim ji pencereya xwe

Bayek ji te tê Çiyayê Reş, belgên spîndaran ên zer diweşîne

Payîzek dî jî hat Çîyayê Reş, lê em dîsa tenê ne

Kêf xweşî û şadî nebû parê min û te

Ma serfirazî û dilşadî nîne heqê me?

Wa Çiyayê Reş!

Îro ez şibî bajarê Wanê xwe diavêjim ber hembêza te

Wekî dayîkekê, min hembêz bike

Dilê min diêşe Çiyayê Reş, min bihewîne

Çavê min ê girî bi bayên xwe ziwa bike

Çiyayê Reş! Pirs çiyayan bike,

Kanê yar? Li ku ye?

Niha yar, dinêre kîjan hevalê te?

Ji yara min xeberekê xweş bîne

Ku agirê di dilê min de disoje bila vemire

Ku min pencereya xwe vekir, Çiyayê Reş!

Bêhna bayê tenêmayînê ji te hat

Xemgîntir bûm, Dizanim îro dîsa dê çav li rê bimîne

Çiyayê Reş!

Rojek dî jî derbas bû,

Carek dî roj çû ava,

Zarok, vegerîn mala xwe

Evîndar gihîştine hev, lê îro jî yar nehat

Bûm carek dî bê hêvî

Çiyayê Reş, qedera min û te ye tenêtî?

Derketim ser rê li şevê.

Gavên piçûk avêtin bi tenê.

Nizanim bêçare biçim li ku derê?

Çiyayê Reş, ez bêm li alî te?

Dê derdê min guhdarî bikî?

Dê hêsrên çavê min rawestînî?

Dê bêje lo! Dê bêje Çiyayê Reş!

Dê bibî hevalrêya xem û kedera min?

Ma qey tu min dixapînî, Çiyayê Reş?

Ma tenêtiya te derew bû gelo?

Qey tu di nav êş û azarê de nîn î wek min?

Dilê te şibî min ji ber agirê dûrketinê naqele ma?

An jî… an jî, Çiyayê Reş! Tu ji ber derdê yarê nexweş ket û mirî?

Ji ber vê çendê ye, bayên sar ji te tê?

Eger dumahiya min şibî te mirin be Çiyayê Reş

Bila min di qûntara te de veşêrin

Çiyayê Reş, wekî bextê min ê reş!

Dixwazim  di bin axa te de razêm

Ca ku heta bi hetayê çîroka jana eşqa te guhdarî bikim

Necmettîn KEVE

Wan – Sermawez 2017